ชมไทยบล็อก

เด็กผู้ชายคนนึง ที่ไม่เคยรู้จักการเติบโต  ไม่เคยรู้ว่า…สักวันนึง ” เขาจะต้องโตขึ้นเพื่อออกเดินทางตามหาความฝันของเขาเอง ” เขาได้แต่คิดว่าถ้าเฝ้าอธิษฐานทุกๆ วัน ความฝันจะเป็นจริงขึ้นมา   จนกระทั่งวันนึง…วันที่ใครสักคนบอกกับเด็กคนนั้นว่า ซักวันนึงเธอจะต้องเติบโตขึ้นเป็นผู้ใหญ่ ต้องดูแลตัวเอง และต้องเรียนรู้อะไรอีกหลายๆ อย่าง เด็กชายคนนั้นถามคนคนนั้นว่า…  ” ถ้าเขาโตเป็นผู้ใหญ่แล้ว ความฝันของเขาจะเป็นจริงใช่มั๊ย? ” คนคนนั้นตอบว่า “ ใช่ เพราะผู้ใหญ่มีกำลังและความคิดมากกว่าเด็ก ” แต่คนคนนั้นก็ลืมที่จะบอกเด็กชายไปว่า ” การโตเป็นผู้ใหญ่ต้องแลกมาด้วยความเจ็บปวดมากมาย ”

   เด็กชายเฝ้าอธิษฐาน  นับคืน-วัน เพื่อที่จะเป็นผู้ใหญ่เร็วๆ …โดยที่ไม่เคยรู้เลยว่า  ความฝันของเขามันจะค่อยๆ ห่างไกลออกไป เกินกว่าที่ความเป็นผู้ใหญ่จะไขว่คว้ามันเอาไว้ได้ เวลาเนิ่นนานกับความเจ็บปวดต่างๆ ที่ค่อยๆผ่านเข้ามา ทำให้เด็กชายกลายเป็นผู้ใหญ่อย่างไม่รู้ตัว เขาได้พบสิ่งใหม่ๆ เพื่อนใหม่ๆ และสิ่งต่างๆ มากมาย มากพอที่จะทำให้เขาลืมความฝันของตัวเอง …และเลิกตามหามันอีกต่อไป

      เขาจะไม่รู้ตัวหรอก จนกว่าจะได้พบกับเด็กคนนึงที่จะเฝ้าถามเขาว่า “เมื่อไหร่ความฝันของเค้าจะเป็นจริง” เมื่อเขาตอบคำถามของเด็กน้อย ด้วยคำตอบเดียวกับที่คนคนนึงเคยบอกเขาไว้ ในตอนที่เขายังเป็นแค่เด็กตัวเล็กๆ …ถึงตอนนั้น เขาจึงจะรู้ว่า… ความฝันของเขามันได้เดินทางจากเขาไปแล้ว ตั้งแต่วันที่เขาเฝ้าอธิษฐานว่า “ขอให้ฉันโตเป็นผู้ใหญ่เร็วๆ”

• เขาได้โตเป็นผู้ใหญ่แล้วโดยแลกกับความฝันของเขาเอง..