ชมไทยบล็อก

ตั้งแต่เธอได้ก้าวเข้ามาในชีวิต ชีวิตฉันก็เปลี่ยนไป ดูสดใสมีชีวิตชีวา
จากที่เคยอยู่อย่างเดียวดายใช้ชีวิตเพื่อให้ตัวเองมีความสุขไปวันๆ
จากคนที่ผิดหวังเพราะรักมาตลอด
จากคนที่ถูกปฏิเสธมาตลอดก่อนที่จะมีเธอ
ฉันเคยไขว่คว้าหาคนที่จะมาร่วมชีวิตหลายต่อหลายครั้ง จนตัวฉันคนพบว่าการจะหาใครสักคนนั้นยากมากๆ ไม่ใช่ตัวเราที่เป็นฝ่ายเลือก แต่เราต้องเลือกซึ่งกันและกัน ฉันเลือกเธอเธอเลือกฉัน
แล้ววันหนึ่งฉันเจอคนที่ค้นหามานานก็คือ “เธอ”
เธอเติมเต็มในส่วนที่ฉันไม่มี
เธอให้ในสิ่งที่ฉันไม่เคยได้รับจากใคร
เธอสอนให้เข้าใจในรักแบบฉบับของเธอ

ตั้งแต่วันที่เธอได้เข้ามาแต่งเติมชีวิตที่อ้างว้างให้ดูมีคุณค่าและความหมายมากขึ้น สำหรับตัวฉันเองและตัวเธอเอง
ทำให้ฉันเติบโต ทำให้เธอเติบโต นี่สิคนที่ค้นหามานาน
ความเข้าใจคงไม่มากพอหรอกที่ทำให้เราเปิดตัวเข้าหากันมากขนาดนี้ ฉันคิดว่าเราต้องการเรียนรู้ซึ่งกันและกันมากกว่า
จึงทำให้เราปรับเข้าหากันได้มากขนาดนี้ คำสัญญา การให้คำมั่น มันก็เกิดขึ้นตามมามากมายเพื่อความวางใจซึ่งกันและกัน
โดยส่วนตัวแล้วการดำเนินชีวิตแบบนี้มีความสุขมากๆเลยที่มีคนเดินร่วมทางกัน มีกันและกันตลอดเวลา

แต่แล้วเมื่อวันที่เธอต้องห่างไกล ฉันจะต้องทำอย่างไร เมื่อเธอเริ่มถอยห่างออกไปเรื่อยๆ
แม้ห่างกันแค่คืบแต่กลับรู้สึกไกลกว่าศอก แม้เธออยู่ในอ้อมแขนก็รู้สึกว่าเธอไม่อยู่ ไม่มีเธอ ตัวเธออยู่แต่ใจเธอหายไป
ช่างเถอะ “ไม่เป็นไร” ถ้าเธอมีใครใหม่แล้วก็ขอให้เธอมีความสุขมากๆ
ทำเพื่อกันและกันแต่ถ้าเหนื่อยนักก็แวะมาพักได้นะ ” ฉันยังอยู่ ”
อยู่ให้กำลังใจเธอ แม้จะไม่ใช่ในฐานะเดิม ใจจริงฉันอยากจะรั้งเธอไว้ใจจะขาด
แต่เมื่อในใจเธอมีเขาเข้ามาแทนฉัน ฉันจะทำอย่างไรได้เล่าก็คงต้องปล่อยเธอไป และพยายามทำใจให้ได้ เมื่อเธอเดินออกไปจากชีวิตอย่างไม่มีเยื้อใย
ตอนนี้คงทำได้แค่ “บอกเธอผ่านปลายปากกาและกระดาษเท่านั้น” แค่นั้นเองที่ฉันทำได้
อยากบอก อยากปฏิบัติให้เป็นเช่นเดิม เหมือนช่วงที่เรามีเรา มันก็คงยาก ยากมากๆ เพราะถ้าทำอย่างนี้ฉันอาจจะกลายเป็นคนอื่นไปเลยก็ได้

“ฉันเหงา……….” “ฉันเหนื่อย………….” “ฉันท้อแท้……….” “ฉันเศร้า…….”
“ฉันคิดถึงเธอ……” “เธอมีฉันอยู่ตรงนี้นะ…..” “ฉันเป็นกำลังใจให้เธอนะ.”
ฉันบอกเธอได้ตลอดเวลาเพียงแค่ผ่านกระดาษเท่านั้น

ฉันเข้าใจว่ามันเป็นการหลอกตัวเอง ทำให้ตัวฉันเองเข้าใจไปว่าเธอยังอยู่ข้างกายฉันเสมอ
ฉันยังติดต่อกับเธอได้ตลอดเวลาเมื่อไหร่ก็ได้ แต่ในความจริงสิ่งที่ขาดหายไปก็คือทั้งตัวและใจเธอ
แต่ฉันก็สามารถมีเธออยู่ตลอดเวลา มันก็เหงาบ้างในช่วงเวลาที่อยากให้เธออยู่ข้างๆยามที่ฉันท้อแท้ แต่ฉันคิดเสมอว่าเธออยู่ใกล้ฉันตลอดเวลา เป็นกำลังใจให้อยู่เสมอ ถึงแม้ว่าเธออาจจะไม่กลับมาหรือรับรู้ความเป็นไปของฉันเลย
ในช่วงเวลาที่ผ่านมาฉันจำเธอได้ในสิ่งที่ดีๆที่เราทำให้แก่กันและกัน เธอให้ฉันฉันให้เธอ เรื่องราวดีๆหลายอย่าง ช่วงเวลาที่ผ่านเข้ามา และเลยผ่านไป สิ่งที่ฉันอยากจำมีแต่เรื่องดีๆ ส่วนเรื่องไม่ดีที่เกิดขึ้นที่เธอทำกับฉัน ฉันทำกับเธอ ก็ช่างมันเถอะ ปล่อยมันเป็นอดีตที่เป็นบทเรียน ไม่อยากให้มันเป็นปมชีวิตที่มองไปเมื่อไหร่ก็เจอของฉัน
เวลานี้ฉันต้องอยู่อย่าง “คนรู้จัก” ไม่ใช่คนรักของเธอ ฉันได้แต่เฝ้ามองดูอยู่ห่างๆ ฉันอยากดูแลเมื่อเธอเกิดปัญหา ฉันอยากเป็นกำลังใจให้เธอในวันที่ท้อแท้ ฉันอยากบอกว่ารักที่มีให้ไม่เคยเปลี่ยนไป ไม่หายไปไหนแต่ก็ไม่ลดลง แต่ฉันจำต้องอยู่ห่างๆเพื่อให้เธอเป็นตัวเธอมากที่สุดและทุกๆวัน ฉันก็เฝ้ามองเธออยู่ เธออาจจะคลาดสายตาไปบ้างแต่ก็พยายามมองหาเธออยู่เสมอ ได้เพียงแค่มองเท่านั้น
อยู่ๆก็นึกถึงเพลงนี้ ไม่รู้ทำไม ตัวฉันอาจเป็นอย่างเช่นเพลงนี้ก็ได้ ” เพื่อเธอตลอดไป ”
แต่การทำเพื่อเธอมันก็มีขอบเขตอยู่บ้างใช่ว่าจะทำหัวปักหัวปำทำเพื่อเธอทุกเรื่อง
ฉันไม่ได้ปิดกั้นตัวเอง ฉันไม่ใช่ไม่กล้าเปิดรับใครใหม่
ฉันไม่ได้อยู่ในโลกส่วนตัว ฉันไม่ได้กลัวที่จะมีความรัก
ซึ่งตอนนี้แม้เธอหมดรักไป ฉันก็ยังเป็นคนที่ดูแลเธอในฐานะคนคนหนึ่งห่วงใยเธออยู่ห่างๆ
มอง………..รอ………..คอย………อย่างคนที่เจ็บปวด และเชื่อมั่นว่าเธอจะมองเห็นคนที่เธอเคยปล่อยทิ้งไว้ลำพัง ยังคอยเป็นกำลังใจให้เธออยู่เสมอ
ฉันขอขอบคุณที่เธอทำให้ฉันรู้จักช่วงเวลาแห่งความสุขอีกครั้งหนึ่งในชีวิต ที่ทำให้ฉันยิ้มได้ตลอดเวลา
ถึงในเวลานี้ฉันจะไม่มีเธอ และมีใครใหม่ได้เข้ามาในชีวิตฉัน เขาก็ไม่อาจที่จะแทนที่เธอได้ เพราะไม่มีใครแทนที่ใครได้
คำว่ารักของฉันได้ให้เธอไปแล้วกว่าฉันจะมอบให้ใครใหม่ได้นั้น มันอาจจะใช้เวลานาน นานมากๆ
กว่าที่ฉันจะรักใครใหม่ได้ อาจจะ ปี 2ปี 5ปี 10ปี หรืออาจจะนานกว่านั้นแต่ก็ช่างเถอะเอาแน่อะไรกับชีวิตไม่ได้

จวบจนวันนี้ ฉันนั่งมองฟ้า ฟ้าก็ยังเป็นฟ้าเดิม ถนนที่เคยเดินผ่านก็ยังเป็นเช่นเดิมมีแต่เพียงการเวลาเท่านั้นที่เปลี่ยนไปและอายุขัยที่มากขึ้น
ทำให้ฉันเป็นตัวของตัวเองมากขึ้น เข้าใจตัวเองมากขึ้นและรู้ว่า”เธอ” ยังต้องการอะไรอีกมากมายในชีวิต ที่เขาไม่สามารถให้ได้
และตัวเธอไม่สามารถหาได้ นอกจากเธอและเขาร่วมกันสร้างขึ้น
ตอนนี้ถ้าถามว่ายังรักเธอไหม? ก็ยังบอกได้อยู่ว่ารัก และถ้าถามว่าห่วงเธอมากไหม? ก็ยังห่วงอยู่เสมอ
แต่ตัวเธอก็ต้องดำเนินชีวิตในแบบที่เธอได้เลือกไว้ซึ่งมีเขา แม้เธอเรียกร้องขอความช่วยเหลือจากฉัน
ฉันก็ไม่สามารถช่วยเธอได้เพราะเขาของเธอไม่ต้องการให้ฉันเข้าไปวุ่นวายชีวิตของเขาและเธออีกต่อไป
เมื่อเธอมีปัญหา ฉันคือทางออกที่เธอนึกถึงและเป็นที่ระบายสำหรับเธอ……………
เมื่อเธอมีความสุข ฉันกลายเป็นตัวปัญหา……….. สำหรับเธอและเขา
เมื่อเธอมาขอให้ช่วย แล้วฉันช่วยได้เท่าที่ฉันทำได้…
แต่…ฉันเป็นคนไร้ความสามารถไม่มีประโยชน์…เพราะช่วยเธออย่างที่เธอต้องการไม่ได้
ช่างเถอะ!……. ช่างมัน……! มันไม่มีอะไรยากเกินไปหรอกชีวิต ถ้ารู้จักเรียนรู้และแก้ไข กับสิ่งที่ตัวเองเป็นคนสร้างขึ้น
แต่ถ้าวันหนึ่งเมื่อเธอกลับมาหาฉันก็คงบอกได้เพียงแค่ “อย่าไปคิดมากนะ พี่ผ่านมันมาแล้ว” “ใช้สิ่งที่ผ่านมาเป็นบทเรียนนะ”
“พี่เป็นกำลังใจอยู่ตรงนี้นะ ขอให้คิดแค่พี่นะ อย่าเกินเลย จะทำให้เราทั้งคู่เจ็บเปล่าๆ”
กระดาษ………ปากกา………ตัวหนังสือ ทุกๆถ้อยคำที่ร้อยเรียงออกมาเป็นข้อความจากฉันที่อยากให้เธอได้รับรู้และเข้าใจ

สองสิ่งสุดท้ายที่ฉันอยากบอกเธอคือ ฉันคิดถึงเธอเสมอมาไม่ว่าเวลาใด
เธอคือคนที่ฉันรักนะ แม้อะไรมันจะเปลี่ยนไปเธอก็ยังอยู่ในใจฉันเท่านั้น
แค่ในใจเท่านั้น………..
แค่ในใจเท่านั้น………..
แค่ในใจเท่านั้น………..