<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="0.92">
<channel>
	<title>ชมไทยบล็อก</title>
	<link>http://chomthai.com/blog</link>
	<description>บันทึกทุกเรื่องราวแห่งการเดินทาง</description>
	<lastBuildDate>Fri, 04 Nov 2011 04:16:46 +0000</lastBuildDate>
	<docs>http://backend.userland.com/rss092</docs>
	<language>en</language>
	<!-- generator="WordPress/3.1.3" -->

	<item>
		<title>ประตูน้ำจุฬาฯ รังสิตถึงสนามบินสุวรรณภูมิ เราได้อะไรจากสถานการณ์น้ำท่วม</title>
		<description><![CDATA[น้ำท่วมประเทศไทยปีนี้ไล่เลี่ยงมาตั้งแต่ภาคเหนือตอนบน ผ่านภาคกลาง และไหลลงมาสู่ กรุงเทพฯ สร้างความเสียหายและเดือนร้อนให้อย่างมหาศาล สาเหตุจะเป็นอย่างไร เพื่อนๆ ทุกท่านคงได้รับข่าวสาร จากสื่อต่างๆ มามากพอ แต่ก็อยู่ที่ดุจพินิจของแต่ล่ะท่านว่าจะตีความ และเชื่อแบบไหนซึ่งไม่ผิด ไม่ถูกอะไร แต่ถึงอย่างไรในตอนนี้น้ำก็ท้วมไปแล้วหลายพื้นที่ ล่าสุดผมลุยน้ำขนของเอาที่จำเป็นออกจากที่ทำงาน ม.เกษตร หลังจากย้ายเขามาพักตอนที่บ้านตัวเองที่สายไหมถูกน้ำท่วมไปก่อนหน้านี้แล้ว ในเวลาที่ผ่านมาได้มีโอกาสไปเป็นอาสาสมัคร กรอกถุงทราย หลายพื้นที่ ทั้งที่ประตูน้ำจุฬาลงกรณ์ ย่านรังสิต ปทุมธานี โรงเรียนฤทธิยะวรรณาลัย 2 เขตสายไหม ในการทำแนวกั้นคลองหกวาสายล่าง แนวรอบ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ ซึ่งเป็นศุนย์พักพิงผู้ประสบภัยและล่าสุดที่ สนามบินสุวรรณภูมิ วันนี้แนวกั้นต่างๆ ส่วนใหญ่มิอาจต้านทานความแรงของกระแสน้ำได้ ทำได้แต่เพียงชะลอ และยืดระยะการไหลมาท่วมของน้ำเท่านั้นเอง ซึ่งจริงๆ แล้วจุดนี้ผมคิดว่าอาสาทุกท่านที่มาช่วยงานก็คิดคล้ายๆ กัน จากภาพที่ผมเห็นในทุกครั้งที่มาทำงาน ทุกคนที่ออกมาทำงานตรงนี้ล้วนมาด้วยจิตอาสาจริงๆ โดยที่ไม่ได้คิดมาก หรือมีเงื่อนไขใดๆ นัก ทุกคนทำงานด้วยความตั้งใจ อาจจะมีเครียดๆ บ้างในบางครั้ง แต่ส่วนใหญ่เราจะเห็นรอยยิ้มเสมอ การสนทนาต่างๆ เกิดขึ้นได้ง่ายโดยที่ไม่ได้รู้จักกันมาก่อน เราได้เห็นภาพการอื้อเฟื้อต่อกัน บางคนน้ำท่วมบ้านไปแล้วก็ออกมาช่วย เพราะไม่อยากให้คนอื่นน้ำท่วมเหมือนต้นเอง ฟังแค่นนี้ก็อิ่มใจเหมือนกัน มันเป็นภาพที่ไม่ได้เห็นมานาน ก่อนนี้เราสังคมเรนแบบนี้าค่อนข้างแตกแยกทางความคิดกันมามาก [...]]]></description>
		<link>http://chomthai.com/blog/?p=618</link>
			</item>
	<item>
		<title>เรื่องเล่าจากภาพถ่าย</title>
		<description><![CDATA[เช้าวันที่สดใสมาก เมฆฝนลาภูเก็ตไปแล้วตั้งแต่เมื่อคืน ฉันซักผ้ารวดเดียว 2 ถัง เป็นการประเดิมวันสดใส คิดภายในใจกรุ้มกริ่ม วันนี้ต้องมีวิวสวยๆ บนเขาป่าตองอีกแน่ๆ เพราะหลังฝนตกหนักหลายๆวัน ภูเก็ตจะเหมือนเมืองในหมอก เพราะไอน้ำพร้อมตัวกันลอยขึ้นสู่ชั้นบรรยากาศอย่างสวยงาน ภาพนี้เคยเห็นด้วยสาตาตัวเองมาแล้วหลายครั้ง ปกติขับรถมอเตอร์ไซค์ จะไม่ค่อยได้วอกแวก ดูวิวข้างทาง แต่ครั้งนั้น ถึงขั้นขับรถขึ้นเขาเป๋ไปอีกเลนส์เลยทีเดียว &#160; แล้วสิ่งที่คิดไว้ก็เป็นจริง แดดอ่อนๆ ตอนเจ็ดโมงแบบนี้ ฉันจอดรถตรงทางระหว่างขึ้นเขาเพื่อถ่ายรูป ด้วยความจำกัดของคุณภาพจากมือถือ แต่ได้ภาพนี้มาก็ถือว่าใช้ได้อยู่นะ วิวแบบนี้ไม่ได้เห็นบ่อยๆนัก ถ้าไม่ได้สนใจจะหันไปมอง &#160; เรารักชีวิตที่นี่นะ ชอบกว่าตอนอยู่กรุงเทพ กรุงเทพไม่มีอะไรที่ทำให้เรารู้สึกอยากอยู่อีกแล้ว ที่นั่นไม่มีอะไรที่เรารัก นอกจาก &#8220;เพื่อน&#8221; ตอนที่เราคิดจะมา สองจิตสองใจ เพราะห่างเพื่อนด้วย ห่างผู้ชายคนนั้นด้วย แต่พอหมอดูบอกว่า เนื้อคู่เราอยู่ที่นี่ ก็เลยมา &#8230; ฮ่าาาาาา &#160;]]></description>
		<link>http://chomthai.com/blog/?p=614</link>
			</item>
	<item>
		<title>season of love song</title>
		<description><![CDATA[season of love song สวนผึ้ง จัดขึ้นวันเสาร์ที่ 26 พฤศจิกายน 2554 ใครหาว่าโสดไม่มีสิทธิ์สุข คนเหงาไม่มีสิทธิ์ที่จะซึ้ง ที่สวนผึ้ง จะทำให้คุณได้รู้ว่า บางทีน้ำตา ก็ไม่ใช่สิ่งที่เลวร้ายเสมอไป Season of Love Song จะเป็นเพื่อนที่ดีที่สุด ไม่ว่าคุณจะมาชม season of love song คนเดียว หรือมากับเพื่อนๆ งานนี้ก็ยังทำให้คุณได้รู้สึก “อุ่น” ได้เสมอ จากบทเพลงดีๆ ที่คุณเคยซึ้ง พร้อมกับกิจกรรมมากมายที่รับรองว่า คุณต้องชอบ …ใครจะรู้ คุณอาจจะเป็นโสด เพื่อมาเจอใครซักคนที่นี่ …ก็เป็นได้ โดยรายชื่อนักร้องที่มาคอนเสิร์ตสวนผึ้งปีนี้ ก็มี .. 1.Room39 2.Mild 3.Two 4.Ben 5.โต๋ 6.Armchair 7.Lipta 8.Boy Peacemaker 9.Singular 10.Season Five 11.Scrubb 12.บี พีระพัฒน์ 13.ละอองฟอง [...]]]></description>
		<link>http://chomthai.com/blog/?p=606</link>
			</item>
	<item>
		<title>ข่าวสาร โครงการไออุ่นให้น้อง 1  เมื่อปี 2548 หลังจากกลับมาแล้วครับ</title>
		<description><![CDATA[ไปค้นเจอข้อความที่เคยเขียนไว้หลังค่ายไออุ่น 1 ครับ อยากเอามาลงไว้ที่blog แห่งนี้เพื่อเป็นบันทึกความทรงจำอีกครั้งครับ ส่งข่าวสาร โครงการไออุ่นให้น้อง ฉบับที่ 1 หลังจากกลับมาแล้วครับ สวัสดีครับเพื่อนๆ พี่ๆ น้องๆ และผู้ให้ความสนใจ และสนับสนุนโครงการไออุ่นให้น้องทุกท่านครับ หลังจากที่เราได้ช่วยกันดำเนินงานให้กิจกรรมครั้งนี้สำเร็จลุล่วงกลับมาด้วยดีและน่าประทับใจกันทุกคน ก่อนที่จะพูดถึงผลต่อเนื่องของโครงการ ผมขอเล่ารายละเอียดเล็กน้อยๆ ซักนิดก่อนจะมาเป็นโครงการนี้นะครับ เริ่มจากความคิดที่จะให้เพื่อนๆ ในชมไทย และผู้ร่วมสนใจทำโครงการลักษณะของการช่วยเหลือ สร้างเสริมให้กับชุมชน ที่ด้อยโอกาสกว่าเราในลักษณะของการรวบรวมสิ่งของไปบริจาค ที่ใดที่หนึ่งซักแห่ง ซึ่งตอนนั้นมีโอกาสได้คุยกับพี่ๆ เพื่อนๆ เรื่องสถานที่ว่าจะไปที่ไหน และการดำเนินการจะเป็นอย่างไร หลายคน ซึ่งก็มีเพื่อนๆทีมงานไปสำรวจสถานที่มาหลายที่ จนในที่สุดก็ได้ข้อสรุปท้ายที่ อ.อมก๋อย จ.เชียงใหม่ ซึ่งตรงนี้น้องมอร์ซึ่งเป็นเจ้าหน้าที่อยู่ที่มูลนิธิรักษ์ไทยได้เสนอมา และเล่าถึงความลำบากของชุมชนชาวเขาที่นี่ จนได้ข้อสรุปร่วมกันของเพื่อนๆ ทุกคน ว่าโครงการนี้เราควรจะร่วมมือกับทางมูลนิธิรักษ์ไทย เพราะทางรักษ์ไทยอยู่ในพื้นที่นี้อยู่แล้ว จึงรู้กระบวนการ และความต้องการของชาวบ้านได้ดี แผนการร่วมมือและดำเนินงานจึงเกิดขึ้นดังที่เสนอไว้ที่หน้าเพจโครงการไออุ่นแล้วนะครับ ทั้งการไปสำรวจชุมชน โรงงเรียน จำนวนนักเรียน จำนวนชาวบ้านทั้ง 3 หมู่บ้าน ความต้องการของชาวบ้าน การประชาสัมพันธ์โครงการ การประสานงานเรื่องการติดต่อรับบริจาค วางแผนการเดินทาง ซึ่งได้รับสิ่งของบริจาคเป็นจำนวนมาก และยังมีเงินสดที่บริจาคกันเข้ามาด้วย [...]]]></description>
		<link>http://chomthai.com/blog/?p=601</link>
			</item>
	<item>
		<title>คืนสู่รัง</title>
		<description><![CDATA[เกี่ยวกับไออุ่นปีนี้&#8230; จริง ๆ ร.ร. ตชด.ประตูท่าด่าน   อาจไม่ใช่ โรงเรียนที่ขาดแคลนหรือยากจนที่สุด แต่ด้วยแนวทางทำค่ายแบบพอเพียง ยึดหลักเศรษฐกิจพอเพียงมาใช้  และได้เดินทางไปสำรวจโรงเรียนแห่งนี้มา โดยภาพรวมการประสานงาน ด้านความร่วมมือ ของโรงเรียน ชุมชน เด็กนักเรียน มีความเป็นไปได้ที่เราจะทำงานกันที่นี่ 1.  ผมประสานงานเกี่ยวกับการดูงาน ที่ศูนย์ภูมิรักษ์ เรียบร้อยแล้ว 2. โทรไปที่ รร.ตชด.ประตูท่าด่าน ขอคำยืนยันเรื่องความร่วมมือต่างๆ  ทุกคนยังรอเราและพร้อมจะสนับสนุนการทำงานในทุกด้าน 3. ปัญหาของผม คือนตอนนี้ยังไม่มีเวลาเขียนโครงการ  อาจด้วยความไม่ถนัด และเวลา วันต่อวันตอนนี้ มีหลายอย่างที่ต้องทำเยอะมากจริงๆ  ในส่วนตัวจะชอบงานภาคสนาม หน้างานมากกว่า 4. การทำงานของผมเกิดความอึดอัดใจ  เพราะด้วย เรายังไม่มีเวลาที่จะหันหน้ามาคุยกัน ทุกๆ ฝ่าย ทุกๆ คน ผมพร้อมที่จะเปิดใจ รับฟังความคิดของทุกท่านเสมอ โดยนำทุกๆ ความคิดมาประมวลให้ได้ประสิทธิผลในการดำเนินงานสูงสุด 5. มีเพื่อนๆ เสนอให้ผมกำหนดคนในการทำงานว่าควรจะเป็นใครบ้าง  แต่จริงๆ แล้วงานที่เราทำกันอยู่ เป็นงานจิตอาสา  จึงอยากให้เป็นเพื่อนที่อยากทำงานจริงๆ มาทำกันด้วยความสุข และสบายใจ [...]]]></description>
		<link>http://chomthai.com/blog/?p=592</link>
			</item>
	<item>
		<title>Just nice Day</title>
		<description><![CDATA[อากาศชื้นๆ กับเช้าหลังฝนพรำ เมื่อคืนฝนตกหนักมาก รู้สึกเป็นห่วงรองเท้าแต่ขึ้เกียจลุกจากใต้ผ้าห่มเหมือนทุกครั้งแต่ก็นอนไม่ค่อยจะหลับเท่าไร หลังจากจัดแจงกับชุดทำงานให้อาจารย์สำหรับเช้า]]></description>
		<link>http://chomthai.com/blog/?p=517</link>
			</item>
	<item>
		<title>วิเคราะห์เวบชมไทย กับสถานการณ์การท่องเที่ยวปัจจุบัน</title>
		<description><![CDATA[  วันนี้มีเวลามานั่ง สำรวจดูเวบชมไทย โดยดูตัววัดที่ติดไว้ในส่วนต่างๆ ทั้งใน www.chomthai.com   ที่ติดไว้ในห้องภาพคนเดินทาง และ www.chomthailand.com      =  truehits ซึ่งจะเป็น บันทึกเรื่องราว ข้อมูลการท่องเที่ยวจังหวัดต่างๆ  จากความรู้สึกเหมือนว่าคนจะเข้าชมเวบน้อยลง แต่ในความเป็นจริงคือยอดดูเวบ และความนิยมไม่ได้ลดลงเลยกลับเพิ่มขึ้นด้วยซ้ำตรวจสอบจาก pr google ปัจจุบันที่เราอยู่อันดับ 6    http://www.prchecker.info/     ซึ่งเป็นอันดับที่ดีมาก   ทั้งๆ ที่ข้อมูลจากห้องภาพ หรือ ส่วนต่างๆ ในเวบเราเพิ่มขึ้นน้อยลง   แต่ด้วยความที่เรามีฐานข้อมูลการท่องเที่ยวเก่าๆ โดยเพื่อนๆ ชมไทยช่วยกันแนะนำ เล่าเรื่องราวไว้เยอะมาก ปัจจุบบันกว่า 3500 กระทู้  ซึ่งจะมีทั้งข้อมูลแหล่งท่องเที่ยว ภาพถ่าย VDO  การเดินทาง ในเมืองไทยไว้เรื่อยๆ โดยตลอด ทำให้ผู้สนใจหาข้อมูลก่อนเดินทางเข้ามาชมเวบเรา อย่างต่อเนื่อง   จึงเกิดคำถามกับผมเหมือนกันว่า      เพราะอะไร ????? คำตอบคือ สถานที่ท่องเที่ยวเมืองไทย ไม่ได้มีเพิ่มมากขึ้นเท่าไหร่  เรารู้จักสถานที่เดิมๆ ซ้ำๆ  จากสื่อ ฯ [...]]]></description>
		<link>http://chomthai.com/blog/?p=519</link>
			</item>
	<item>
		<title>หัวใจเดินทาง จากสายน้ำสู่สายน้ำ&#8230;</title>
		<description><![CDATA[       เริ่มต้นเดินทางอีกครั้งกับ “ชมไทย” หลังจากที่ฉันห่างหายไปเสียนานทีเดียว จากสายน้ำ “สะแกกรัง”  กลับเป็นสายน้ำที่นี่ “เขื่อนแก่งกระจาน” กลับทำฉันคิดถึงเมื่อหลายปีที่ผ่าน เกาะดอกไม้ พะเนินทุ่งคราโน้น ยังจำกันได้ไหม ? ฉันเผลอแอบอมยิ้มเล็ก ๆ ที่มุมปาก…        การเดินทางครั้งนี้ ฉันพาหัวใจที่โลดแล่นอย่างมีความสุข  ทั้งๆที่วิถีชีวิตฉันทุกๆวัน เร้นกายอยู่ริมสายน้ำเช่นกัน… (แต่นั่นฉันแค่มาเร้นกายชั่วครา) ฉันออกเดินทางจากสายน้ำริมฝั่งโขงย่ำค่ำของคืนวันที่ 16 มิถุนายน  สู่ เมืองกว้างใหญ่อีกครั้ง เมื่อก้าวขาลงจากรถทัวร์ ภาพเดิมๆที่พบเจอ ผู้คนต่างเร่งรีบ รีบเร่ง เช่นเคย…เห็นแล้วเหนื่อยและเหนื่อย…แต่ก็นั่นแหละ มันคือชีวิตที่ต้องดำเนินต่อไป…ตราบที่ลมหายใจยังมีอยู่        เช้าตรู่ชีวิตในเมืองหลวงฉันกลับไม่ได้ยินเสียงนกน้อยร้องทักทาย หากแต่กลับกลายเป็นเสียงรถราที่วิ่งไปมาบนทางด่วนทักทายแทนเสียนี่… ฉัน ป้าแขก พี่เอก ที่พากันไปแอบซ่อนตัวชั่วคราวที่ห้องหอของเจ้าต้น ยามเช้าแสงแรกในเมืองกว้างใหญ่ แสงอ่อน ๆสาดส่อง ถูก ปะปนด้วยหยาดฝนที่พร่ำ ๆ ทักทายยามเช้า…ก่อนที่เรา 4 คน จะพากันนั่งรถตุ๊กตุ๊ก ตรงไปยังจุดนัดหมายเซ็นจูรี่… สมาชิกเริ่มทยอยกันมา ผู้คนมากมายแลดูวุ่นวายเสียจริงๆ คงเป็นวันหยุดที่ทุกคนรอคอย อยากเดินทางออกไปนอกเมืองกระมั่ง [...]]]></description>
		<link>http://chomthai.com/blog/?p=511</link>
			</item>
	<item>
		<title>หลงอดีต&#8230;.มหานครโบราณ #1</title>
		<description><![CDATA[  การเดินทางรอบนี้เกิดจากการจับพลัดจับผลูได้รับถ่ายทอดคำสั่งให้ไปเที่ยว เสียมเรียบ หรือเสียมราฐ ดินแดนที่เป็นที่ตั้งของนครวัด มหานครโบราณอันยิ่งใหญ่ ได้คำสั่งแบบนี้ใครเลยจะกล้าบังอาจขัดคำสั่ง แบบนี้ต้องรีบปฏิบัติตามทันที                         คืนวันเสาร์ ชั้นตั้งนาฬิกาปลุกไว้ตี 1 แต่โรคประจำตัวเวลาไปเที่ยวคือ ตื่นก่อนนาฬิกาปลุกทุกที อาบน้ำแต่งตัวออกเดินทาง ขับรถฝ่าความมืดมนเปล่าเปลี่ยวจากป่ามหาวิทยาลัยมาขึ้นเครื่องบิน ตีห้ากว่าๆชั้นไปถึงสนามบิน จัดแจงเช็คอินวันนี้ไม่มีผู้โดยสารเยอะเหมือนครั้งก่อน แต่ปัญหาคือ คนที่รอตรวจคนออกเมืองเยอะมาก มหาศาลราวกับยืนรอคิวซื้อบัตรเดี่ยว 9 กวาจะฝ่าด่าน เดินโต๋เต๋มาขึ้นเครื่องที่เกท C2A ได้ยืนจนเมื่อย แปดโมงได้เวลาออกเดินทาง จากกรุงเทพฯแค่ 55 นาทีก็ถึงแล้ว แถมรอบนี้สจ๊วตหล่อด้วย มองซะเพลินเลย พอเครื่องจอดก็ได้เวลาเดินเข้าตัวอาคารสนามบิน ครั้งแรกที่ได้เดินจากเครื่องบินเข้าอาคาร ตื่นเต้นมาก เข้าไปแล้วผ่านด่านตรวจคนเข้าเมืองชั้นไปคนแรกเลย  เพราะบนเครื่องวันนี้มีแต่ฝรั่งหัวทองเค้าเลยต้องทำเรื่องวีซ่ากันก่อน ส่วนสมาชิกอาเซียนแบบเราไม่ต้องมีวีซ่า เดินทางเข้ามาแล้วอยู่ได้ 14 วัน แม้ชายแดนจะพิพาทกันก็ตาม            รอบนี้เราเข้าพักที่โรงแรมธารา อังกอร์ เค้าว่าบริหารงานโดยคนไทย เป็นโรงแรม 4 ดาวราคาไม่แพง (จองกับอโกด้า) บริการดีมากดีมากกว่า 5 ดาวบ้านเราบางแห่งด้วยซ้ำ เก็บกระเป๋าแล้วเริ่มออกเดินทางเที่ยวกัน [...]]]></description>
		<link>http://chomthai.com/blog/?p=484</link>
			</item>
	<item>
		<title>บันทึกไว้&#8230;ไปต่างแดน (กัมพูชา)</title>
		<description><![CDATA[                          จากการที่จับผลัดจับผลูได้มาเขมรโดยบังเอิญ กับประสบการณ์บินเดี่ยวครั้งแรก ตื่นเต้นมากมาย ต้องทำอะไรเองทุกอย่าง จองตั๋ว เปลี่ยนตั๋ว เดินเข้าเกท เดินขึ้นเครื่องคนเดียว การมาครั้งนี้สอนอะไรมากมาย  บินมากับสายการบินบางกอกแอร์เวย์ บริการดีมากๆ ที่สำคัญแอร์สวยมาก ขนมก็อร่อย เนื่องจากบินไฟล์ทบ่ายจึงได้กินข้าวบนที่สูง ได้นั่งคนเดียวสามเบาะ 555 และที่สำคัญเกือบตบเจ้าบ้านก่อนขึ้นเครื่อง เนื่องจากพ่อคุณอารมณ์ดีเคาะเก้าอี้เล่น ห่านจิกจริงมองหน้าก็ยังไม่เลิก ชั้นเริ่มมีทัศนคติทางลบต่อชายเขมรตั้งแต่บัดนั้น  ตัดมาบนเครื่องต่อ กัปตันพาเราบินผ่านป่าใหญ่ชั้นคิดว่าน่าจะอยู่ในดินแดนเขมรมากกว่าไทย เพราะพี่ไทยท่านน่าจะรับทานป่าไปเยอะแล้ว ทัศนียภาพที่ปรากฏเบื้องล่างถัดมาก็เป็นทุ่งนาสลับกับภูเขา เรื่อยมาเพียงชั่วเคี้ยวข้าวแหลก(เพราะเพิ่งกินเสร็จแป๊บๆ) กัปตันก็ประกาศลดระดับการบินเพื่อลงสู้สนามบินนานาชาติพนมเปญ เพียง50นาทีจากสุวรรณภูมิ  ลดระดับเห็นบ้านเรือนวัดวาคล้ายๆต่างจังหวัดบ้านเรา  หน้าตาไม่ค่อยเหมือนเมืองหลวงเท่าไหร่เลย สนามบินเล็กๆ สอบถามจากคนที่มารับว่าไม่ค่อยมีใครมามากนัก เดินหน้าตาตื่นๆมาเข้าช่องตรวจคน ทำเอ๋อ!อีกจะไปเข้าอันที่เค้าให้คนเขมรเข้า555 ยืนทำหน้าแสร้งว่าไม่มีอะไรหน้า ตม. พี่เค้าทำหน้าดุๆไงไม่รู้กลัวชะมัด แต่ก็รอดมาได้ จาก ตม.เดินสามก้าวก็มาถึงที่รับกระเป๋า บอกแล้วว่าสนามบินมันเล็กลองเป็นบ้านเราสิเดินกันขาขวิดกว่าจะถึง จากนั้นก็มาผ่านด่านส่งใบสิ่งของต้องสำแดงก็พวกเหล้าบุหรี่ต่างๆนานา เราก็เอ๋อ!!! อีกนึกว่าไม่มีก็ไม่ต้องกรอก เกือบโดนเค้าด่าแล้ว ดีไหวตัวทันหยุดกรอกก่อนถึง 555 แล้วก็เดินจากจุดนั้นไปอีก ยี่สิบก้าวก็ออกมานอกตัวอาคารแล้ว เล็กมากก คนมารับยืนรอเหงื่อตกอยู่ข้างนอก ทักทายกันเล็กน้อยก็ลากกระเป๋าเดินตามเค้าต้อยๆ ขึ้นแท็กซี่มาโรงแรม                                     ระหว่างทางนึกว่าเค้าเฉลิมฉลองอะไรกันบีบแตรสนั่นทุกแยก  [...]]]></description>
		<link>http://chomthai.com/blog/?p=462</link>
			</item>
</channel>
</rss>
