อยากเล่าเรื่องครั้งหนึ่งที่ไปปายมา ถ้าผิดยังไงก๊ขออภัยด้วยนะคับ
เมือก่อนที่ใครพูดถึงปายผมมักคิดเสมอว่ามันน่าไปจิงหรือ มันสวยจิงหรือป่าว แล้วคนที่นั่นใจดีจริงมั้ย มันเป๊นความฝันของผมขึ้นมาเลย ว่าเราต้องไปที่นั้นให้ได้ ฝันของผมนานกว่าสองปีกว่าจะได้ไป ชื้อหนังสือเกี่ยวกับปายตั้งหลายเล่ม ทั้งแผนที่เที่ยว ที่กิน ที่นอน คนอืนเขาก๊ว่ารีบชื้อทำไมทั้งทียังไม่ได้ไป อยากบอกว่า(กรุ.อยากไปทั้งที่ใจจะขาดแต่ไม่มีเงินและเวลา)ได้แต่ชื้อหนังสือนี่ละ ทำให้เราได้อ่านได้รู้ว่าตอนนี้ปายเป๊นอย่างไรเปลื่ยนไปเยอะมั้ย พอถึงเวลาไปได้ไปถูกเตียมตัวอย่างไร และแล้วผมก๊ได้ไป ผมขึ้นรถไฟเที่ยวเวลาตอนประมาณ 4 ทุ่ม ถึงเชียงใหม่ประมาณเที่ยงแล้วไปต่อรถเมลที่ขนส่งไปปายถึงประมาณ เกือบมืดระว่างทางผมได้เห๊นธรรมชาติขุนเขา ทางที่คตเลี้ยวไปมา(แทบจะอ้วนถ้ารถไม่จอดแวะสะก่อน)ตอนลงรถที่รถปายจอดแวะ เขาบอกว่าชือไรกินเปรียวๆจะทำให้ไม่เมารถ เราชื้อตั้งหลายอย่างกินอย่างกะคนท้องเปรี้ยวตายีเลย สุดท้าย มันก๊เมาเหมือนเดิม (กรุอยากรู้จริงๆๆ ใครบอกวะว่าจะทำให้หายเมากรุละเมาหนักกว่าเดิม)กว่าจะถึงแทบตายแต่ความสวยงามรอเราอยู่พอไปถึงปาย รถกลับติด รถเยอะมากต้องลงเดินไปที่พักกลางเต๊นริมน้ำ ตอนเย๊นมืดได้มาตลาดคนเดิน คนเยอะมาก ทำให้คิดว่าที่นี่คงใกล้เปลี่ยนไปละความเจริญเริ่มเข้ามา เห๊นก่อสร้างบ้านพักมากมายเลยระว่างทางที่มา ผิดกลับที่เราฝันไว้ เราเคยฝันว่าจะมาอยู่ที่นี่ เปิดร้านเลีกๆขายของไม่อยากอยู่กรุงเทพ มันวุ้นวายคนไม่ค่อยมีน้ำใจ
เช้าวันแรก ที่ปายได้เช่ามอไชค์ไปเที่ยวราคา 200 บทาต่อวัน ก่อนไปเราแวะกินโจ๊กแถว ถนนชัยสงครามเดิมเคยเป๊นตลาดเช้า แต่เดียวนี้ย้ายไปแล้วแต่ยังเป๊นที่ขายของกินให้กับนักท่องเที่ยวที่นัดพบ ที่คุ้นเคยกับเมืองปาย เสร๊จแล้วเราก๊ไปไหว้พระที่วัดหลวง วัดใหญ่ที่สุดในเมืองปายและ วัดน้ำฮู วัดสำคัญของเมืองปายมีพระพทธศักดิ์สิ์ทธ์ประจำเมืองปาย มีน้ำบริสุทธ์ชึมออกมาตลอดเวลา เลยไปอีกประมาณสองกิโลเราไป หมู่บ้านสันสิชล ขายอาหารจีน ขาหมูใหญ่มาก มีชิงช้าด้วย มีที่ถ่ายรูปบ้านคนจีนยูนานย้ายมาจากจีนได้สิบกว่าปีแล้ว ได้ไปเห๊นแล้วนี่ละที่เราฝันมาตลอดสองปีอยากเห๊นชิงช้าหมู่บ้านนี่ เคยเห๊นแต่ในหนังสือแล้วออกจากหมู่บ้านไป น้ำตกหมอกแปง น้ำตกสวยนะ เป๊นน้ำตกสามชั้นแต่ละชั้นสูงราว 6 เมตร มีแอ่งน้ำสามารถเล่นได้ แต่ทางไปขอบอกขับรถต้องระวังทางไม่ค่อยดี ผ่านชุมชนชาวเขาเผ่ามูเชอด้วย ระว่างทางได้เห๊นร้านกาแฟน ร้านหนึ่งเขาบอกให้ถ่ายรูปในร้านฟรีได้ มองเห๊นเมืองปายทั้งเมืองเลยแต่ด้วยความเกรงใจ เลยสั่งน้ำส้มมากิน ไปด้วย ตอนคิดเงิน น้ำส้มแก้วละ 80 บาท คิดในใจ (น้ำส้มมาจากไหนวะแพงจังหรือสั่งจากนอกมา) สองแก้ว160บาท สรุปเราได้บทเรียน ควรถามราคาก่อนสั่งเวลาไปที่ไหนกินอะไร ไม่เป๊นไรครั้งหนึ่งในชิวิตได้กินน้ำส้มแก้วละ 80 บาท ตอนเย๊นมาเดินถนนคนเดินของขายเยอะมากเลยของกินก๊อร่อย (บางอย่าง)เสร๊จแล้วเราก๊กลับไปนอน
วันที่สอง ไม่อย่ากตื่นเลยมันหนาวมากแดดไม่มีเลย คิดว่ากรุนอนอยู่บ้านดีดีไม่ชอบชอบมาลำบาก55 แต่อากาศดีมากเห๊นหมอกลอยตามลำน้ำสวยงามเลย นี่ละน่าที่เข้าว่าเป๊นเมืองที่สวย เช้านี่วางแผนจะไป สะพานประวัติศาสตร์ (ท่าปาย) เป๊นอนุสรณสภานจากสงครามโลกครั้งที่สอง ญี่ปุ่นได้สร้างเอาไว้ให้ดูต่างหน้า สะพานนี้คนมักมาถ่ายรูปกัน มองลงไปใต้สะพานเป๊นแม่น้ำปายมีคนกำลังล่องแพ หรือจะมาขึ้นล่องแพที่นี้กีได้ ไปต่อที่ร้านกาแฟ coffee in love ร้านนี้สวยมากควรมาถ่ายรูปเก๊บไว้ และไปต่อที่ พระธาตุแม่เย๊นบรรยากาศไม่ต้องบอกว่าสวยมากถ้าได้มาตอนเย๊นๆๆชมพระอาทิตย์กำลังตกมองตัวเมืองปายได้จากมุมสูง กลับลงมามาต่อที่ถนนคนเดิน แต่วันนี้มีเยอะกว่าอีก รถเต๊มไปหมดเหมือนคนแย่งกันชื้อแย่งกันกิน วันนี้คงเป๊นคืนสุดท้ายที่จะได้อยู่ปายเรามีเวลาน้อยแต่ ก๊คิดว่าจะกลับมาอีก ถ้ามีเวลามากจะได้ไปหลายที่ ควรมีเวลาให้เมืองปายสัก 4ถึง 5วัน ควรเช่ารถที่แข๊งแรงตรวจสอบก่อนนะ เพราะร้านช่อมรถหายาก และถ้ามีเวลาเหลือควรไป ปางอุ่ง ค้างสักคืน นอนกับธรรมาชาติ คิดไรเรื่อยๆๆ คุณจะได้พลังกลับไปสู้กับวันข้างหน้าที่เหนื่อยและท้อ
ธรรมาชาติอยู่ไม่ไกลถ้าใจคุณอยากจะไปหามัน พักจากงานที่เหนื่อยและล้าไปเติมพลังให้กับชิวิต เมืองไทยมีที่เที่ยวเยอะอยู่ที่ว่าคุณพร้อมหรือยังที่จะไปผจนภัยกับมัน ครั้งหนึ่งในชิวิตอยากไปไหนควรไปก่อนที่มันจะไม่มีโอกาศจะไป
ธรรมชาติและความสุขรอคุณอยู่